«ریشههای مشترک هنر»
«تئاتر، زمینِ مادر است؛
جایی که ریشههای همهی هنرها در هم تنیدهاند.
دستهایی که چون ریشههای درخت انجیر در خاک فرو رفتهاند،
نمادی از پیوند، دوستی و دعوتی دوبارهاند —
برای آشتی میان هنرها و هنرمندانی که از هم دور ماندهاند.»
دستهایی را تصور کن که همچون ریشههای درخت انجیر (لور)، در زمین فرو رفتهاند؛
دستهایی که از خاکِ زندگی، از دوستی و از هنر تغذیه میکنند.
هر ریشه، شاخهای از هنریست مستقل — نقاشی، موسیقی، نمایش، رقص محلی ، مجسمه، شعر —
اما همه از یک تنه روییدهاند: تئاتر، مادرِ هنرها.
در دل این ریشهها، المانهایی از فرهنگ و اقلیم ما تنیدهاند:
بادگیرها که هوای تازه را میان ریشهها میچرخانند،
دریا که نماد عمق، جریان و پیوند است،
و برقع که پوشاننده و در عین حال آشکارکنندهی هویت است.
این ریشهها در هم تنیدهاند؛
نمادی از ریشههای مشترک فرهنگی و میانهنری ما،
از دوستیِ ماندگار هنری میان هنرمندان،
و از پایداری و وفاداری در رابطهای که با عشق و خلاقیت زنده میماند.
طراح و گرافیست: یونس دهقانی
